Bron: Cineme.be
“The rum diary” is gebaseerd op een semi-autobiografische rom van Hunter S.Thompson en vertelt het verhaal van Paul Kemp, een journalist, die besluit z’n geluk te beproeven in Puerto Rico. Om z’n aankomst te vieren, drinkt hij zichzelf een stevig stuk in z’n voeten. De dag erna wandelt hij de lokale krant binnen met een kater en een vals CV.
Al van het prille begin laat de film zich linken aan “Fear and loathing in Las Vegas“. Niet alleen is in beide films het verhaal min of meer gelijkaardig, werden beide verhalen door Hunter S. Thompson geschreven, maar ook speelt Johnny Depp in beide films de hoofdrol.
Over het algemeen begint nu een loftrompet voor het werk van Johnny Depp. Toch moet het worden gezegd dat zelfs Johnny Depp van “The rum diary” géén topfilm kan maken. Zijn acteerprestatie steekt helemaal niet boven de rest van de cast uit. Dat is deels ten dienste van het feit dat de rest van de cast fijn acteerwerk neerzet maar ook doordat in Depps prestatie Jack Sparrow nooit echt ver weg is en niet echt indrukwekkend te noemen valt!
Nochtans had Depp wel de touwtjes in handen. Hij zou naar verluid eigenhandig het manuscript hebben ontdekt van “The rum diary” en besloot bij wijze van hulde de film zelf te financieren. Of dit een hulde is die die titel waardig is, durf ik toch te betwijfelen.
In “The rum diary” wordt zo’n beetje alles randverhaal. De corrupte zakenman die gespeeld wordt door Aaron Eckhart, diens bevallige eega (Amber Heard, wiens verschijning een streling is voor het oog en die in deze prent met gemak naast Depp staat!) en zelfs de socialistische strijd die zich op dat ogenblik afspeelt in Puerto Rico. Het doet er allemaal niet toe! “The rum Diary” is de alcoholicus-in-Depp show.
Het contrast tussen het armtierige bestaan van de journalisten en de corrupte zakenlui met bijbehorende jacht, de cabriolet en bloedmooie vrouw. Het Puerto Rico van de jaren 60 met z’n voodoo rituelen, nachtelijke ritmes, de drank en drugs, de cast, … Alle elementen lijken ons aanwezig om een fijne prent te kunnen leveren. Maar op geen enkel ogenblik voel je je betrokken bij het lot van de personages. Niet één moment tilt de film zichzelf naar een hoger niveau. Dat “The rum diary” het in Amerika alles behalve goed heeft gedaan, komt dan ook niet als een verrassing. Nochtans had ik graag gewild dat de film een feest zou worden, maar veel meer dan een met-moeite-middelmatige film kreeg ik toch niet te zien!
De stills die we gebruiken in deze review zijn screenshots die ik maakte op basis van de trailer. En bij het herbekijken van de trailer viel het me vooral op hoe leuk deze is, eerlijk waar alle beste momenten van de film zitten in de trailer verwerkt! Zo’n trailer (of zo’n film) is het dus geworden!
De dvd ziet er fijn uit, dat kunnen we niet ontkennen. Sowieso hebben we over het artwork géén slecht woord te vertellen. De kwaliteit en de sfeer die in de posters is gekropen, zit ook in de cover van de DVD/Blu-ray. Maar ook deze film komt verpakt in een sleeve die absoluut géén meerwaarde betekent voor de film. Het artwork is hetzelfde op de sleeve als de DVD inlay en de uitgave zelf bevat geen extra’s, is dus zeker geen special of limited edition. Het is gewoon marketing, niets meer.
Een prent waar veel potentieel in zit maar die nooit verder komt dan ‘een film met potentieel’. Daarom (onder meer daarom) krijgt “The rum diary” een 5 op 10
Deze DVD ligt al een maand in de winkelrekken, is dus sinds 28 maart 2012 te koop op Blu-ray en DVD!
Trailer:
© Cineme.be
Stijn
The post eOne DVD review: “The rum diary” appeared first on Cineme.